Autechre – Draft 7.30 (Warp)

	1. Xylin Room 2. IV VV IV VV VIII 3. 6ie.Cr 4. Tarp 5. Surripere 6. Theme of Sudden Roundabout 7. Vl.Al 8. P:Ntil 9. V-Proc 10. Reniform Plus
Στη μουσική γεωγραφία του αιώνα το Sheffield, αυτή η μικρή γκρίζα βιομηχανική πόλη του βρετανικού Βορρά κατέχει θέση Μητρόπολης της πειραματικής μουσικής με τους Cabaret Voltaire στα 70s (κυρίως), και με τους Autechre στα 90s. Οι οποίοι Autechre επιστρέφουν στα δισκοπωλεία δύο χρόνια μετά από εκείνο το απίστευτο ‘Confield’, έναν δίσκο ο οποίος διεκδικεί μια θέση στο TOP 10 των δίσκων που δύσκολα ακούγονται!! (ιδέα για αφιέρωμα?). Ας ανοίξουμε το βιβλίο των κλισέ της μουσικής στο λήμμα Autechre. Χμμ για να δούμε τι λέει: ψυχρή. μαθηματική, πολύπλοκη, χαοτική, αφηρημένη μουσική. Χαρακτηρισμοί που ναι μεν δεν είναι αρνητικοί εξ ορισμού αλλά δεν σημαίνουν συνήθως κάτι καλό όταν αναφέρονται σε μουσικά έργα… Ας μην όμως ανοίξουμε τώρα το κεφάλαιο «συναίσθημα και ηλεκτρονική μουσική» γιατί θα τρέχουμε να το μαζέψουμε μετά σαν τα νερά του Κηφισού μετά από μπόρα. Να πω μόνο ότι προτιμώ σαφώς την εγκεφαλική ‘ψυχρή’ μουσική από την δήθεν ζεστή ανεγκέφαλη μουσική που μας έχει κατακλύσει από δήθεν ευαίσθητους καλλιτέχνες. Εν τέλει στο κέντρο και τα πάντα είναι ο δημιουργός, το μέσο είναι αυτό που λέει και η λέξη: ένα μέσο! Τέσπα, στο θέμα μας! Λοιπόν, μην τον δοκιμάσετε αυτόν τον δίσκο σαν μουσικό χαλί την ώρα άλλων ασχολιών (το δοκίμασα κα εγώ στο πλύσιμο των πιάτων!). Γιατί αυτό που θα ακούσετε θα είναι μια απίστευτη κακοφωνία έως και έναν εκνευριστικό θόρυβο… Μπορεί και κάποια στιγμή να τρέξετε πανικόβλητοι να δείτε αν χάλασε η CD-ιέρα ή τα ηχεία! Κάποιες ακροάσεις μετά… και η γνώμη αρχίζει και αλλάζει καθώς ολοένα και νέες εκπλήξεις αναδύονται μέσα από την ηχητική ομίχλη. Όσο πιο προσεκτικά ακούς τόσο νέες ιδέες ξεπηδάνε ολοένα και να χάνονται μετά από λίγο, ένα κβαντικό χάος με σωματίδια να γεννιούνται και να εξαυλώνονται αέναα. Σαν fractal σχήματα (ταιριαστό εξώφυλλο!) ή ακόμη καλύτερα σαν ένας πίνακας του Καντίνσκυ. Αφηρημένος και συνάμα γοητευτικός… Και όλα αυτά πατάνε σε ένα υπόστρωμα που δεν κρύβει τις hip-hop επιρροές του ντουέτου. Είναι σίγουρα παιδιά του αμερικάνικου electro του Detroit και του έξυπνου techno του Aphex Twin και εγγόνια των Kraftwerk (τελικά δεν γίνεται κριτική electronica χωρίς μια αναφορά στο group-τοτέμ του είδους!) Μην ψάξετε για μελωδίες ή για χορευτικά beat-άκια στο ‘Draft 7.30′ (βέβαια αν καταφέρετε και χορέψετε με κάτι από εδώ μέσα, μάλλον πρέπει να κόψετε τις πολλές ουσίες!). Μετά από ουκ ολίγα ακούσματα ακόμη δυσκολεύομαι απίστευτα να ξεχωρίσω κομμάτια (ας μην σχολιάσω δε τους τίτλους!). Αλλά αλήθεια πως να ξεχωρίσεις τα κομμάτια όταν το καθένα από αυτά ασφυκτιά μέσα σε ένα πλήθος στριμωγμένων μουσικών ιδεών; Μετά αρκετής δυσκολίας μπορούμε να ξεχωρίσουμε το εναρκτήριο ‘Xylin room’ ξεκινά με τις χαρακτηριστικές βαριές μπασογραμμές των Autechre και ένα χαοτικό beat για να καταλήξει με κλιμακούμενη ένταση σε μια υποδόρια μελωδία, το βαρύ πυροβολικό (!) του ‘IV VV IV VV VIII’ , το επικό δεκάλεπτο χαμαιλεοντικό ‘Surripere’ με το στριφνό beat και αυτά τα ψηφιακά reverb που στην ούγια γράφουν Autechre, το σχεδόν ατμοσφαιρικό ‘Theme of Sudden Roundabout’ (να και ένας normal τίτλος!), το σχεδό electro-funk ‘P:Ntil’. Είναι ένας δίσκος που σίγουρα θα εκτιμηθεί από μουσικούς δημιουργούς ίσως περισσότερο από έναν κοινό ακροατή. Και θέλει πολλές ακροάσεις. Κάτι βέβαια δύσκολο στην σημερινή εποχή της ξεπέτας, των μουσικών ‘one night stand’ – ένα άκουσμα και στο ράφι… Εν τέλει οι Autechre μιλάνε την δκή τους γλώσσα. Και όπως κάθε γλώσσα όταν σου είναι άγνωστη ηχεί βάρβαρη. Αν την μάθεις όμως έχει να σου αποκαλύψει πολλά… 1η δημοσίευση: http://www.mic.gr