Meanwhile Back In Communist Russia- My elixir; My poison (Truck)

1. Th5
2. Anatomies
3. Chinese lantern
4. Realization
5. Heliotrope
6. Cusp
7. Roses for her
8. Holomovement
9. New adventures
10. Heatstroke

Ωραίο όνομα ε; (τρελός παπάς τους βάφτισε;;) Φαίνεται ότι μετά τους Godspeed You Black Emperor και τους …And You Will Know Us By the Trail of Dead άνοιξε μια νέα μόδα στον ανεξάρτητο χώρο με τα ονόματα – σιδηρόδρομους: Congratulations on Your Decision to Become a Pilot, The Silver Mt. Zion Memorial Orchestra And Tra-La-La Band, οι υποφαινόμενοι…

Προέρχονται από την Οξφόρδη -όπου όπως μπορείτε εύκολα να φανταστείτε, γνωρίστηκαν στο πανεπιστήμιο-, αποτέλεσαν άλλο ένα από τα πουλαίν του John Peel, και έχουν παίξει support -αν αυτό σας λέει κάτι – στους Pulp (καμία σχέση), Smog (πλησιάζουμε) και Electrelane (ακόμη πιο κοντά!)

Τους γνωρίσαμε (τους γνώρισα δηλαδή, η γνωριμία είναι πάντα προσωπική ιστορία!) το 2002 με το mini-album «Indian ink» που περιείχε εκείνον τον κρυμμένο δυναμίτη του «Morning after pill» (αναζητήστε το οπωσδήποτε, από τα κορυφαία των 00s ως τώρα!). Και διαπίστωσα ότι ευτυχώς η φαντασία και το δημιουργικό τους πνεύμα δεν περιορίστηκε μόνο στο όνομα!

Από τότε μεσολάβησαν αποχωρήσεις, αλλαγές. Τα συνήθη δηλαδή για τα group που ακόμη ψάχνονται. Μία αποχώρηση όμως καταγράφεται με έναν μάλλον άκοσμο τρόπο καθώς ο Mark Halloran στα credits αναφέρεται ως R.I.P. Έπαθα ένα μικρό «σοκ» καθώς με τον τύπο αυτόν είχα έρθει σε επαφή προ μερικών μηνών για μια συνέντευξη που ποτέ δεν έγινε για ένα fanzine που ποτέ δεν βγήκε! Τελικά μια μικρή internet-ική έρευνα έδειξε ότι το παλικάρι ζει και βασιλεύει απλώς τα ‘σπασε με τους υπόλοιπους-και προφανώς όχι και πολύ πολιτισμένα! Anyway…

Χαρακτηριστικό των «Ρώσσων» είναι εμφανώς η φωνή της Emily Gray. Δεν τραγουδά ακριβώς (έως και καθόλου)! Είναι κάτι μεταξύ ψίθυρου και μυστικής εξομολόγησης, άλλοτε οργισμένης, άλλοτε τρυφερής και άλλοτε μελαγχολικής. Μια πιο σκληρή Beth Gibbons, μια πιο ώριμη Alison Shaw (Cranes), μια λιγότερο ψυχρή Anne Clark. Όσον αφορά τους στίχους, εύκολα θα τους χαρακτηρίζαμε ποιητικούς έως και παραληρηματικούς σε κάποιες στιγμές, προϊόν παρακμιακών βραδιών με πολύ ποτό και …«ύποπτα» τσιγάρα. Οι στίχοι είναι τυπωμένοι στο πολύ καλαίσθητο βιβλιαράκι (ευτυχώς διότι αλλιώς ένα Proficiency δεν θα βοηθούσε στην αποκρυπτογράφηση-όχι ότι βοηθάει όμως ιδιαίτερα και στην κατανόηση!!!). Βιβλιαράκι που σημειωτέον ζωγράφισε με τα ίδια της τα χεράκια η Emily.

Και η μουσική;; Μια ηχητική ομίχλη που άλλοτε θυμίζει Arab Strap (σε σημείο να γίνονται κακεντρεχή» σχόλια του τύπου ότι είναι κάτι σαν Arab Strap -ειδικά της «Philophobia» εποχής- με γυναίκα στην φωνή), άλλοτε Radiohead εποχής «Kid A» και σπανιότερα -φευ!- Sonic Youth.

Ο δίσκος ξεκινά διστακτικά και μάλλον υποτονικά και δυστυχώς έτσι συνεχίζεται την περισσότερη ώρα. Με αργοοοοοόσυρτους ρυθμούς… Είναι φανερό ότι τα παλικάρια προσπάθησησαν να πειραματιστούν και να «διευρύνουν τον ήχο τους» παίζοντας με τα πλήκτρα των synth και τις κονσόλες. Αλλού το πείραμα πετυχαίνει, όπως στο γοητευτικό «Heliotrope» που σε στέλνει, ειδικά αν το ακούσεις με λίγη αιθανόλη να ρέει στο αίμα σου! Ή στο κλιμακούμενης έντασης «Anatomies» και στο υποδόρια εθιστικό «New adventures». Αλλού όμως δημιουργούν μια ατμοσφαιρικότητα η οποία πιο πολύ σε κουράζει με την ευκολία της παρά σε ταξιδεύει. Θα έλεγε κανείς ότι ξεχαρμανιάσανε με τον προηγούμενο δίσκο και τώρα περιέπεσαν σε …μεταοργασμική μελαγχολία!

Γενικά υπάρχει μια διάχυτη ένταση η οποία όμως σαν να συγκρατείται και να μην αφήνεται να ξεσπάσει. Σου έρχεται κάποιες στιγμές να φωνάξεις, να παρακαλέσεις «έλα αγόρι μου, πάτα το γκάζι»!! Τα αλά-Mogwai ξεσπάσματα στο «Chinese lantern» και στο «Heatstroke» είναι σχεδόν λυτρωτικά!! Και σε αυτά τα σημεία δεν παίζονται!!

Ο δίσκος δεν είναι κακός. Και με ταξίδεψε… Έστω και με κάμποση βαρεμάρα, η οποία όμως πάντα ενυπάρχει σε οποιοδήποτε ταξίδι. Και είναι ιδανικός ως soundtrack μιας άδειας ασπόνδυλης φθινοπωρινής μέρας. Οι MBICR όμως είχαν τοποθέτησαν ψηλά τον πήχυ με τον πρώτο τους δίσκο… Αυτή την φορά τον έριξαν οριακά! Το «έχουν» όμως το ύψος όπως και άλλες προσπάθειες…

1η δημοσίευση: http://www.mic.gr

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: