Borghesia – 20th Century, Selected Works (FV Music)

CD1: 1. Ni upanja ni strahu 2. Blato 3. Goli uniformirani mrtvi 4. U crnom 5. Pato nudo 6. Am I? 7. Discipline 8. Young prisoners 9. Konflikt 10. Tako mladi 11. Message (Act Up MIX) 12. Power city 13. 400 14. Scum 15. Scream 16. Divlja horda

CD2: 1. Dreamless 2. Lovci 3. Never trust a soldier 4. Emotional (elegy mix) 5. Ogolelo mesto 6. October 7. Police hour 8. Raga (in memoriam Goran Devide) 9. Revenge 10. Toxido 11. Pias 12. Twins (Part I.) 13. Twins (Part II.) 14. Rumours (after midnight mix) 15. Forgot 16. Bus dub 17. Space cake 18. Theme one (resistance mix)

Πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα… Πολλά θα ήταν διαφορετικά στην ιστορία της βαλκανικής περιοχής αν το 1948 ο Τίτο δεν τα είχε τσουγκρίσει με το Μεγάλο Πατερούλη Στάλιν. Αν και η ιστορία δεν γράφεται με Αν (αν και μπορεί να γράφεται στο …»Αν»), μπορούμε παιγνιωδώς να φανταστούμε τους αντάρτες να κερδίζουν τον εμφύλιο, τη χώρα να ζει υπό παπαρήγειο καθεστώς για 40 χρόνια, τα νησιά εξορίας να φιλοξενούν πάνω-κάτω τους …ίδιους τροφίμους και σήμερα να κυκλοφορούν βιβλία του τύπου «Σύντροφοι, δυστυχώς κερδίσαμε».

Αφήνοντας τις υποθέσεις όμως και περνώντας στα γεγονότα, η αποστασία του Τίτο είχε ως αποτέλεσμα η Γιουγκοσλαβία να θεωρείται η πιο δυτική (άντε να προσθέσω και την Τσεχοσλοβακία) χώρα του ανατολικού μπλοκ. Και παρά την αναμφισβήτητη αυταρχική διάσταση του καθεστώτος, η πολιτική «δώσε λίγα μέτρα στην αλυσίδα» είχε ως παράπλευρη συνέπεια μια (σχετικά) μεγαλύτερη καλλιτεχνική ελευθερία και το σπανίζον φαινόμενο ροκ μπάντες (ειδικά στα 60s) να υμνούν αυτοβούλως τον στρατάρχη και τις πολιτικές του (γάτα ο στρατάρχης!). Αλλά όταν οι άνεμοι βγουν από τον ασκό, δύσκολα τους ξαναμαζεύεις. Έτσι, θα φτάσουμε στα 80s με τη Γιουγκοσλαβία να διαθέτει μια πολύ έντονη και ζέουσα μουσική σκηνή (τη δράση της οποίας πληροφορούμασταν στην Ελλάδα από φανζίν όπως η «Βρωμιά» από την Πτολεμαΐδα-το θυμάται κανείς;) η οποία απολάμβανε μια (τηρουμένων των αναλογίων) μοναδική ελευθερία έκφρασης.

Έτσι, προσωπικά μου είναι δύσκολο να φανταστώ σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του μπλοκ (ακόμη-ακόμη και στη σύγχρονη ελεύθερη και σεμνότυφη χώρα μας) να είχε γίνει αποδεκτή (εκτός γκουλάγκ) η εξόφθαλμα ομοφυλόφιλη στάση των Borghesia («δυτική παρακμή» για να χρησιμοποιήσω το λεξιλόγιο του Κόμματος), οι στα όρια της διαστροφής σαδομαζοχιστικοί στίχοι αλλά και η σαφής πολιτική προβοκάτσια (στίχοι για «κόκκινες και μαύρες δικτατορίες» στο επικώς σκοτεινό «»Tako Mladi»). Έστω και αν βρισκόμαστε στη δεκαετία του 80, λίγο πριν η όλη φάρσα καταρρεύσει εντελώς απρόβλεπτα. Και δυστυχώς όχι αναίμακτα… Είμαστε στη Γιουγκοσλαβία… Τη χώρα των ακραίων αντιθέσεων, των έξαλλων εθνικισμών, που ο Τίτο είχε καταφέρει μόνο προσωρινά να σπρώξει κάτω από το χαλί. Τα Καλασνίκοφ σύντομα θα έχουν το λόγο…

Αντιθέσεις διαγράφονται και στον μουσικό χώρο. Από τη μία μεριά είχαμε Laibach και Borghesia, από την άλλη Bregovic, Bijelo Dugme και τη μουσική των τσιγγάνων. Κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία (μπορεί και τίποτε)… Όπως δεν είναι τυχαίο ότι οι πρώτοι προέρχονται αμφότεροι από τη Σλοβενία, μια χώρα ιστορικά προσδεδεμένη στο …πάντσερ της Γερμανίας, αλλά και τόσο κοντά στο πνεύμα της Mitteleuropa και της μετα-αψβουργιανής παράνοιας.

Οι Borghesia λοιπόν («μπουρζουαζία» στη γλώσσα της γείτονος Ιταλίας-να αναφέρονται άραγε σε εκείνη την ταινία με την Ορνέλα Μούτι «Ritratto di Borghesia in nero»;) δημιουργήθηκαν το 1982 στο Laibach (γερμανικό όνομα της Λιουμπλιάνας), προϊόν των σπλάχνων μίας από τις πάμπολλες τοπικές θεατρικές ομάδες. Ο πρώτος τους δίσκος είχε (στα σλοβενικά!) τίτλο «Αγάπη πιο κρύα από το θάνατο» (άμεση παραπομπή στην ταινία του Ράινερ Βέρνερ «και ξερό ψωμί» Φασμπίντερ), ένα μείγμα του αναπόφευκτου new wave, του «αριστερού» ήχου του βιομηχανικού Σέφιλντ και φυσικά της τετραγωνισμένης pop των Kraftwerk (αργότερα θα αποτίσουν και τον πρέποντα φόρο τιμής μέσα από τη συλλογή «Trans Slovenia Express»). Επίσης, όπως και πολλοί άλλοι λαμπροί εξτρεμιστές των τεχνών, οι Borghesia έπαιζαν κυνικά με απολυταρχικά, πειθαρχικά σύμβολα («Discipline»), πατώντας και σε γκρίζες πολιτικές ζώνες στα όρια της ναζιστικής αισθητικής (εύκολα θα φανταζόμουν τη μουσική των Borghesia σαν ένα soundtrack του Παζολίνειου Σαλό).

Τα μοχθηρά σαρδόνια φωνητικά (τα οποία έγιναν η μανιέρα του EBM είδους), οι δυστοπικές ατμόσφαιρες, ο δερμάτινος BDSM φετιχισμός, η macho ηλεκτρονική τραχύτητα (δείγμα: «U Crnom») και η τυπικά γκέι εμμονή με τις στρατιωτικές στολές έφεραν μοιραία συγκρίσεις με αδερφά σχήματα όπως οι D.A.F. ή οι (ομόσταβλοι στην PIAS) Front 242. Η μνήμη συγκριτικά θα τους αδικήσει (ίσως να τους έλειψε ένα εμβληματικό τραγούδι σαν το «U-men» ή το «Der Mussolini»). Γιατί το μουσικό τους μείγμα ήταν πολύ πιο πλούσιο και ανοιχτό. Οι συγκοπτόμενοι ρυθμοί θα τους φέρουν κοντά στο electro-funk, ενώ δεν θα κλείσουν τα αυτιά τους και στην porno-disco του Moroder («400»). Επιπλέον, για ακούστε τις χαμηλότονες τους στιγμές που στάζουν ερωτισμό (αυτές που συλλέγει κυρίως το 2ο CD). Δεν είναι σαν οι Coil να συναντήθηκαν στο στούντιο με τους …Yello (π.χ. «Rumours»);

Αυτή η συλλογή (με τον ξυπνιτζίδικο τίτλο «20th Century, selected works») μοιάζει να κλείνει τους λογαριασμούς με τον προηγούμενο αιώνα (η μπάντα είναι σε αδράνεια από το 1995), και μάλιστα όπως λεν οι πληροφορίες αποτελεί και προάγγελο νέου υλικού στον νέο αιώνα. Μέχρι τότε, ας αδράξουμε την ευκαιρία για μια ιστορική αποτίμηση, ας διαπιστώσουμε για πολλοστή φορά την ορθότητα της ρήσης «το καινούργιο είναι το καλά ξεχασμένο παλιό» και ας ξαναανακαλύψουμε τη διαβόητη «κρυφή γοητεία της …borghesia».

8.5

1η δημοσίευση: http://www.mic.gr

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: