Συλλογή – Greek electro 01 (Universal)

1. Dimitris Korgialas feat. Katerina Moutsatsos – Juste Une Fois (Atria mix)
2. Astyplaz – Spreading life (Dimitris Papaspyropoulos Remix)
3. DeCode – Fake Freedom
4. Michael Delta – Desert Farm
5. High Level Static – Breathing Still
6. Μίκρο – Γέφυρα (Marsheaux remix)
7. Astralon – Precious
8. Universal Trilogy – Star
9. Audioplug – Daybreak
10. Emigre – Φύσα δυνατά (Μίκρο mix)
11. B.I.G. – Last request
12. Futuristic – Tonight (G-Pals Sand of Love Remix)
13. Ίνφο – Στροφή

Ένα απ’ τα πιο δημοφιλή και τετριμμένα μυθεύματα είναι αυτά περί της λαϊκής σοφίας (βλέπε π.χ. τα συγκινητικά εκλογικά του τύπου «ο σοφός λαός σοφά αποφάσισε», κ.λπ. κ.λπ.). Οι κοινοτοπίες της λαϊκής σοφίας είναι εξίσου… σοφά εκφρασμένες μέσα από τις παροιμίες. Τόσο σοφά μάλιστα, ώστε όπως σε όλες τις κοινοτυπίες, υπάρχει μια αληθοφανής επίστρωση, η οποία όμως «ραγίζει» με μια ενδελεχέστερη εξέταση. Ενδεικτικό είναι ότι πολλές φορές υπάρχουν και αλληλοσυγκρουόμενες και αντιφατικές μεταξύ τους παροιμίες (π.χ. «αγάλι-αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι» και «το γοργόν και χάριν έχει»). Θα απορήσετε τώρα προς τι αυτή η… λαογραφική εισαγωγή σε μια electro συλλογή; Είναι επειδή θέλω να καταλήξω ότι μία παροιμία με την οποία πάντα διαφωνούσα σφοδρώς ήταν και αυτή που έλεγε «παπούτσι απ’ τον τόπο σου κι ας είναι και μπαλωμένο». Προσωπικά προτιμώ το καλό παπούτσι κι ας είναι και από τη… Νέα Γουϊνέα ή τα νησιά Μπαρμπάντος, παρά ένα ντόπιο χιλιομπαλωμένο και άχρηστο. Αυτή είναι και η στάση μου απέναντι στις μουσικές. Όταν θέλω π.χ. να ακούσω καλό electro θα το ψάξω οπουδήποτε. Να που φτάσαμε λοιπόν και στο θέμα μας… Και το ερώτημα που τίθεται είναι προφανώς: αξίζει να ψάξω για καλό electro σε αυτόν το δίσκο, προσπερνώντας το «greek» του τίτλου; Ή για να το πω και… λαϊκά, είναι το… παπούτσι μπαλωμένο; Ας δώσω μια μονολεκτική απάντηση για αρχή: ναι αξίζει!

Αλλά πριν τη δικαιολογήσω, θέλω να κάνω μια γενική παρατήρηση, την οποία τούτο το δισκάκι απλά μου την επιβεβαίωσε. Ποιο; Ότι η ελληνική electro σκηνή είναι αυτή τη στιγμή, ότι πιο υγιές υπάρχει στον εγχώριο ανεξάρτητο μουσικό χώρο. Γιατί κατά κύριο λόγο θυμίζει σκηνή! Και μ’ αρέσει πολύ αυτό το πνεύμα συνεργασίας που βγάζει τούτη η συλλογή, με τις πολλές… αλλαξο-ρεμιξιές, και το οποίο απέχει χιλιόμετρα από το κόμπλεξ και τον αυτισμό που διακατέχει τη ροκ σκηνή!

Τώρα βέβαια τι θα συμβεί στο μέλλον, άγνωσται αι βουλαί του Υψίστου (αν υπάρχει!). Μπορεί το φαινόμενο να εκφυλιστεί, να γίνει μόδα, να χαθεί σε έναν πολτό από reality shows, Fame Story, Pop Idols, μπορεί, μπορεί… Ελπίζω όσον αφορά αυτό, η πορεία των Raining Pleasure να αποτελέσει ένα φωτεινό παράδειγμα! Προς αποφυγή όμως (χρήσιμα είναι και αυτά σ’ αυτόν τον κόσμο!). Γιατί μοιραία κάποια στιγμή θα τεθεί η επιλογή, όπως λέει και ο ποιητής, «με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις»! Και γιατί ο σκοπός δεν αγιάζει ποτέ τα μέσα! Τα μέσα όμως αποκαλύπτουν τον σκοπό! Ακόμη κι ένα live στο Fame Story είναι αποκαλυπτικό προθέσεων… Και όλα αυτά αποτελούν και μια ομαλή εισαγωγή στα περιεχόμενα του δίσκου! Γιατί φοβάμαι ότι στα χνάρια αυτά βαδίζει και ο Dimitris Korgialas (χωρίς μάλιστα ένα «ποιοτικό» δισκογραφικό παρελθόν όπως έχουν οι Pleasure), με εμφανίσεις στον… ‘Όμορφο κόσμο το πρωί’ ανάμεσα σε συνταγές για σπανακόπιτες και επιδείξεις εσωρούχων! To κομμάτι πάντως είναι χιτάκι και εδώ εμφανίζεται στην διεθνή του έκδοση σε γαλλοαγγλική μορφή. Αλλά τίτλος δίσκου ‘Άσε τα δύσκολα σε μένα’, παραπέμπει πιο πολύ σε δίσκο Ρουβά παρά σε electro, με αναφορές μάλιστα σε Cure (δεν τις βρήκα!) και Depeche (τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια;)

Οι Astyplaz που ακολουθούν, έχουν καταφέρει να διαμορφώσουν ένα αναγνωρίσιμο στυλ, γεγονός σημαντικό και όχι πολύ εύκολο σε ένα είδος που ευνοεί την ομοιομορφία. Ένα στυλ βέβαια το οποίο κατά μεγάλο μέρος χρεώνεται στην φωνή της Dioni. Και με λίγο πιο «ψαγμένη» θεματολογία από αυτήν που συνηθίζεται στο είδος, με φυσιολατρικές αναφορές, ενσωματώνοντας στους στίχους αποσπάσματα ομιλίας ενός Ινδιάνου φύλαρχου της φυλής των Seattle! Οι DeCode, παρόλο που πάσχουν από οξεία… Depeche-ίτιδα και ο τραγουδιστής Alexandros από… Gahan-ίτιδα, πατάνε στα αναγνωρίσιμα αυτά ακούσματα και δημιουργούν ένα κομμάτι που δύσκολα δεν θα αρέσει. Για τον Μιχάλη Δ. δεν έχουμε να πούμε τίποτε, το ‘Desert farm’ από τον τελευταίο του δίσκο είναι ότι πρέπει για ανοιχτό παραθαλάσσιο club ενώ το κομμάτι των Atria είναι μονότονα ταξιδιάρικο σε επίπεδες εκτάσεις για πιο χαλαρές στιγμές.

Η προσωπική μου αδυναμία από το CD είναι οι High Level Static, οι οποίοι ανακατεύουν φουτουριστικά πλήκτρα τύπου παλιού Vangelis και pop άποψη αλά-Wolfsheim, οι οποίοι μάλιστα πολλά θα πλήρωναν για να έχουν ένα κομμάτι σαν το ‘Breathing Still’ σε ένα LP τους. Η Σόφη και η Μαριάνθη, οι Marsheaux δηλαδή, φτιάχνουν μια πειραγμένη ‘Γέφυρα’, ένα απ’ το ωραιότερα κομμάτια των Μίκρο (οι οποίοι ειρήσθω εν παρόδω για μένα αποτελούν πρότυπο διαχείρισης της μαζικής επιτυχίας -έως τώρα βέβαια!). [Αλήθεια, δεν είναι πολύ ευχάριστη αυτή η έντονη γυναικεία παρουσία στον χώρο του electro, έντονη σε τέτοιο βαθμό ώστε σε λίγο οι άντρες να ζητήσουν… ποσόστωση;!!] Συνεχίζουν οι Astralon με εντυπωσιακά πλήκτρα που μου θύμισαν αυτά που έκαναν οι Chris & Cosey πίσω στα ’80s, και εμφανέστατες επιρροές από Mesh κ.λπ. (μην επαναλαμβανόμαστε!) και μετά οι Audioplug, οι οποίοι όταν «νερώνουν» λιγάκι το βαρύ και brutal EBM τους, φτιάχνουν εμπνευσμένες μελωδίες, κι ας θυμίζουν Clan of Xymox, της πρόσφατης ιστορίας μάλιστα!

Τώρα παρατηρώ ότι σε αυτό το κείμενο κατέφυγα σε πολλές αναφορές σε άλλα συγκροτήματα, έναν τρόπο παρουσίασης που αποφεύγω γενικά όπως ο διάβολος το λιβάνι! Αλλά τι γίνεται όταν οι αναφορές αυτές είναι τόσο εμφανείς, ώστε να βγάζουν… αυτί; Το φαινόμενο αυτό όμως δεν πρέπει να μας ξενίζει ή να μας οδηγήσει σε εύκολα αναθέματα! Ας μην ξεχνάμε ότι το ελληνικό electro περνά ακόμη την νηπιακή του ηλικία, με όλες τις παιδικές ασθένεις που αυτή κουβαλά! Οπότε ας μην είμαστε πλεονέκτες! Ας μην ξεχνάμε ότι σε τούτη την χώρα η electro παράδοση είναι σχεδόν μηδαμινή, καθώς στα ’80s όταν παιζόντουσαν και γεννιόντουσαν όλοι αυτοί οι νέοι ήχοι, μόνο η Πλάτωνος έκανε κάτι και ελάχιστοι άλλοι γραφικοί. Τότε τα πάντα σκίαζε ο Ian, τα έλιωνε η μπότα του metal και το ελληνικό ροκ των… Κατσιμιχαίων και του «ζούμε για να σε ακούμε» Βασίλη! Οπότε ίσως είναι φυσιολογικό πολλά να ακούγονται λες και γράφτηκαν τότε… Μια απορία έχω όμως: γιατί οι επιρροές από Depeche να περιορίζονται στην πρώτη pop περίοδο τους;

Anyway, συνεχίζουμε… Οι Universal Trilogy δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα με αυτό το brit-pop ύφος τους ενώ το ‘Φύσα δυνατά’ των Emigre είναι όμορφο κομμάτι, αν και για να το παραδεχτώ αυτό, έπρεπε πρώτα να ξεπεράσω την αρνητική μου προκατάληψη για την …προστάτιδα των «Παπαροκάδων» Σοφία Βόσσου. Αν μη τι άλλο έχει φωνή η γυναίκα. Οι B.I.G. ξεχωρίζουν ηχητικά από τους υπόλοιπους της συλλογής κινούμενοι σε πιο ambient-lounge δρόμους, μη αποφεύγοντας όμως και την εγγενή φλυαρία του είδους αυτού. Τους Futuristic και τους Στροφή ομολογώ ότι δεν τους ήξερα (γηράσκω αεί…) αλλά το μαύρο soulful electro των πρώτων και το jazz feeling των δεύτερων μου ακούστηκε ενδιαφέρον.

Εν κατακλείδι: περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο δίσκο άκουσα πρόσφατα, ισχύει το ρητό ότι ο χρόνος θα είναι ο κριτής για όλα αυτά τα ελπιδοφόρα σχήματα. Μέχρι όμως να αποφασίσει ο Δικαστής Χρόνος (οι ετυμηγορίες του οποίου αργούν πολύ!), αξίζει να εμπιστευτείτε τη δική σας κρίση. Το δισκάκι είναι ωραίο, καλοκαιρινό, θα περάσετε καλά ακούγοντας το, θα ενημερωθείτε επίσης (το τερπνόν μετά του ωφελίμου) και… εάν επιμένετε, είναι και από τον τόπο μας!

8

1η δημοσίευση: http://www.mic.gr

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: