Isolation Years – Cover the distance (Nons)

1. Dyslexic
2. Nurse hands
3. Look what Ive done
4. I want to grow
5. Michael (if you cannot row)
6. Yellow cross on blue
7. Seasick
8. Leaning
9. Youve got me talking
10. Moses
11. Sightseeing boat
12. Cover the distance

Έχει κάτι μυστήρια αυτή η «επί χρήμασι εκδιδομένη γυνή» που λέγεται ζωή… Όσο και αν ο καημένος ο άνθρωπος προσπαθεί να την περικλείσει σε ορθολογικά κάγκελα, υπάρχει πάντα κάτι που ξεφεύγει. Και ίσως μεγάλο μέρος της γοητείας της να κρύβεται σε αυτό το ακατάληπτο, το παράλογο έως και άλογο άγνωστο! Πως π.χ. να εξηγήσεις το μυστήριο που λέγεται έρωτας; Ποια μεταφυσική σε οδηγεί να ερωτευτείς μια γυναίκα, που απέχει από τις νόρμες και τα πρότυπα της κοινωνικά θεωρούμενης «ωραίας», πολλές φορές και από αυτά που ο ίδιος θέτεις στον εαυτό σου; Κανείς δεν έχει βρει μια ικανοποιητική εξήγηση.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στη μουσική. Πόσοι και πόσοι δίσκοι δεν μας έκαναν να τους ερωτευτούμε με την πρώτη αυτιά; Μόνο και μόνο γιατί είχαν αυτό το απροσδιόριστο και άπιαστο «κάτι»… Και πόσες φορές όταν μετά επικράτησε ο …ορθολογισμός δεν είπαμε «μα πως άκουγα εγώ τέτοια πράγματα;;» (σε αναλογία: «πως μπορούσα και ήμουν εγώ με αυτήν;!»).

Ένα τέτοιο «κάτι» με αγκίστρωσε στο δίσκο αυτό των Isolation Years. Μιας μπάντας που μας έρχεται από τη Σουηδία, από τη ζώνη του αρκτικού κύκλου μάλιστα, περιοχή εκπληκτικής φύσης η οποία παράγει (εκτός από άφθονη…ξυλεία) πολλές γκαραζόμπαντες και ποπ-όμπαντες. Μια ποπ μπάντα είναι και οι Isolation Years, μια ποπ μπάντα με τόσο ζεστό και συναισθηματικό ήχο, που αμέσως αναιρεί τα στερεότυπα περί «βόρειων, ψυχρών και αυτοκτονικών» τύπων.

Το «Cover the distance» είναι ο τρίτος τους δίσκος και ηχογραφήθηκε όπως λένε σε ένα εγκαταλελειμένο σχολείο της σουηδικής υπαίθρου. Ομολογώ ότι δεν είχα καν ακούσει τους προηγούμενους δύο, και δεν ξέρω αν μέσα στο χάος της σύγχρονης μουσικής παραγωγής καταφέρω να ακούσω τον τέταρτο (δεν είναι άλλωστε και Άγγλοι για να μας τα πρήξει το κάθε ΝΜΕ και τα ντόπια φερέφωνα του!)

Καθάριες σα νερό ορεινής πηγής μελωδίες, πολύχρωμες αποχρώσεις συναισθημάτων, ένα νοσταλγικό αεράκι που πνέει από τα μακρινά υψίπεδα των 60s (ειδικά από τα …οροπέδια της folk και της ψυχεδέλειας), η σωστή δόση ζάχαρης (άτιμο υλικό, που αν πέσει πολύ καταστρέφει το «γλυκό»!) και η απαραίτητη δόση μελαγχολίας (νοούνται pop και έρωτας χωρίς μελαγχολία;) συνθέτουν ένα γοητευτικό αποτέλεσμα. Και εδώ μέσα υπάρχουν 3-4 τραγούδια που σίγουρα θα σας αναγκάσουν να τα σιγοτραγουδήσετε, να τα πάρετε μαζί σας στο δρόμο και ίσως στο τέλος να τα αγαπήσετε κιόλας («Michael (if you cannot row)», «Sightseeing boat», «Cover the distance»). Χωρίς μάλιστα τα υπόλοιπα να σπιλώνουν τη συνολική καλή εικόνα. Και για τα σημερινά δεδομένα αυτό εμένα προσωπικά με καλύπτει. Και παρά κάποιες εγγενείς αδυναμίες του είδους δεν μπορώ να πω κάτι κακό!

Αφοπλισμένος καταθέτω τα όπλα…

isolationyears.com

7.5

1η δημοσίευση: http://www.mic.gr

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: