Sky pilots – Explosions in the Sky Live

(An Club, Αθήνα – 02/02/2008)

Με βαριά καρδιά, καθυστερημένος, ανήσυχος και σφιγμένος είχα πάρει το δρόμο προς το «Αν»… Δύσκολη και θλιβερή μέρα… Τα Εξάρχεια μια «no man’s land», σκιαχτικά ερημικά, τυλιγμένα σε μια ομίχλη υγρασίας και δακρυγόνου μετά την ολοήμερη σύγκρουση με τους φασίστες, διορισμένους και …αδιόριστους… Πού να βρεθεί το κέφι για συναυλία… Μια παρατήρηση μόνον (προς το παρόν!). Πράγματι, το θέμα της αγαστής συνεργασίας αστυνομίας – ακροδεξιών μπορεί να είναι γνωστό στον οποιονδήποτε έχει βρεθεί έστω και μία φορά μάρτυρας σε «επεισόδια», αλλά τούτη τη φορά είμαι περίεργος αν οι τηλερουφιάνοι δημοσιογράφοι, που τον τελευταίο καιρό πλατσουρίζουν σαν τους χοίρους στα δικά τους περιττώματα, θα ξεσηκωθούν και θα αναδείξουν ένα «σκάνδαλο» το οποίο πλήττει και αφορά την ίδια την ουσία και την ποιότητα της στρεβλής δημοκρατίας μας… Ψιλά γράμματα θα μου πείτε… Θα επανέλθουμε όμως!
Explosions in the sky 1
Η αντίθεση του «Αν» με την εξωτερική ερημιά ήταν απροσδόκητη και εκπληκτική! Ήταν βέβαια γνωστό ότι τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί ήδη από την προηγούμενη, αλλά η «ιδίοις όμμασι» διαπίστωση ξεπερνάει πάντα κάθε φαντασία. Η θρυλική υπόγα των Εξαρχείων είχε μετατραπεί εκείνο το βράδυ σε …φωλιά οπαδών μιας post-rock (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό!) μπάντας από το μακρινό Texas (και που μόνο η ύπαρξή της, αυτή καθαυτή, καταρρίπτει ουκ ολίγα στερεότυπα!). Βέβαια, από την άλλη, ένα κατάμεστο «Αν» είναι μια από τις πιο καλές προσεγγίσεις στο πώς μπορεί να είναι πραγματικά η Κόλαση! Αλλά και πάλι… Το γεγονός ότι μαζεύτηκε τόσος κόσμος, μια τέτοια ημέρα μάλιστα, που υπέμεινε τη ζέστη, το στριμωξίδι, τα ποδοπατήματα, τις αγκωνιές, την κάθε είδους οσμή που τελειώνει σε …ίλα και τον καπνό που κοβόταν με …αλυσοπρίονο για να τιμήσει αγαπημένους του μουσικούς είναι από μόνο του σχεδόν συγκινητικό! Και διαγράφει με μονοκοντυλιά την προσφάτως μοδάτη θρηνωδία (κυρίως από επαγγελματίες του είδους, και αυτό δεν είναι τυχαίο!) περί «χαμένης απόλαυσης της μουσικής»… Γιατί η προσωπική μας συγκινησιακή αδυναμία και αμηχανία μπροστά στην αλλαγή δεν αποτελεί σώνει και καλά φαινόμενο της εποχής… Θα επανέλθουμε όμως και εδώ!

Μέσα σε τέτοιες θερμές συνθήκες λοιπόν, ήταν αναμενόμενο άπαντες να …ιδρώσουν τις φανέλες τους! Μπάντα και οπαδοί… Ας μου συγχωρεθεί η εμμονή μου με τον κόσμο, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι ήταν ο πραγματικός πρωταγωνιστής της βραδιάς! Έζησε τη συναυλία από την αρχή ως το τέλος, συντονιζόμενος με κάθε έκρηξη και κάθε ξέσπασμα, σεβόμενος τη σιωπή (έλειπε ακόμη και το βουητό που κάνουν οι …προσκλήσεις στη γαλαρία του Gagarin!), ακολουθώντας κάθε γείωση και κάθε απο-γείωση της μουσικής, και με τον ενθουσιασμό του συμπαρέσυρε και την ίδια τη μπάντα ώστε να δώσει τον καλύτερό της εαυτό. Οι δε Explosions In The Sky ήταν επί σκηνής τεχνικά άρτιοι, αφοπλιστικά ειλικρινείς, απόμακροι και προσιτοί συγχρόνως, δυναμικοί και ατμοσφαιρικοί, και κυριολεκτικά «τα έσπασαν», όπως έλεγε η επωδός που αλίευσα ως …λαθρακουστής συνομιλιών μετά το τέλος της άνευ encore παράστασής τους! Και αναίρεσαν έτσι στην πράξη και τον προβληματισμό για το κατά πόσο το post-rock είναι μια μουσική για μοναχικό διαλογισμό επί του …καναπέως!
Explosions in the sky 2
Το σίγουρο είναι πάντως ότι πρόκειται για μια μουσική απαιτητική, η οποία ζητάει από τον ακροατή να μπει (και να χαθεί!) στο trip, να γίνει κατ’ ουσία συν-δημιουργός, να χτίσει δικές του εικόνες, να εκφράσει άλογα, παράλογα και ασύλληπτα με το λόγο συναισθήματα…

Αν δεν τα καταφέρεις όμως (για λόγους και …προσωπικής συγκινησιακής αδυναμίας!), θα καταλήξεις να αισθάνεσαι σαν ένας νηφάλιος σε μια παρέα μεθυσμένων… Και σε μια τέτοια περίπτωση εστιάζεις και στις αδυναμίες της μπάντας. Στο καταθλιπτικά ομοιόμορφο των συνθέσεων, που στο τέλος μου άφησε την αίσθηση ότι είχα ακούσει ένα και μόνο κομμάτι διάρκειας …μιάμισης ώρας… Στο προβλέψιμο και μονότονο ύφος και τις αναμενόμενες πια «αιφνιδιαστικές» αλλαγές ρυθμού και έντασης… Στο ότι οι τίτλοι πια μοιάζουν πιο ευρηματικοί από τις συνθέσεις… Και στο τέλος το o.d. κιθαριστικών παραμορφώσεων και εφέ σε κουράζει…

Οι Explosions In The Sky ομολογουμένως δεν έχουν να πάνε πολύ μακριά δισκογραφικά… Έχουν όμως πάθος, ένταση και συγκινησιακή δύναμη και την ικανότητα να τη μεταδίδουν στις ζωντανές τους εμφανίσεις… Εκτός εάν…

1η δημοσίευση: http://www.mic.gr

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: