2006: Τα καλύτερα

You have put a spell on me

2007 (πόσο «φουτουριστικό» δεν ακούγεται αλήθεια!). Και το 2006 άλλη μια χρονιά, σβησμένο κερί… Έθιμο κάθε τέτοια εποχή οι απολογισμοί. Κάθε χρόνο όλο και πιο δύσκολοι! Η παραγωγή μουσικής έχει γιγαντωθεί, τόσο της εταιρικής όσο και αυτής που κυκλοφορεί ελεύθερη στο διαδίκτυο. Η ανακάλυψη του καλού (ότι κι αν σημαίνει αυτό) απαιτεί πλέον την υπομονή σύγχρονου …χρυσοθήρα του Παγγαίου! Παράξενες εποχές… Υπάρχει αλήθεια εμβληματικός δίσκος για το 2006; Ποιος είναι ο δίσκος με τον οποίο θα ταυτιστείς, ο δίσκος που θα λιώσεις στα ακούσματα; (δεν γίνεται πλέον και τεχνικά αυτό!). Και που θα τον βρεις; Στο δισκοπωλείο, στον σκληρό σου δίσκο, στην τεράστια χωματερή του MySpace; Όσο για το νέο… To σύνθημα της εποχής (και όχι μόνο στον …Δήμο Αθηναίων!) είναι «ανακύκλωση τώρα!». Το 1986 δεν διαφέρει και πολύ από το 2006, το Uncut ψηφίζει σαν καλύτερο δίσκο του 2006 αυτόν του Bob Dylan, και δεύτερο των Scritti Politti (!)… Φαντάζομαι ήδη δίσκο του 2025 τον νέο των Depeche Mode. Καλά τα λέει ο Ουμβέρτος ο Έκο! Με το βήμα του κάβουρα… Ε, ρε ένα punk που μας χρειάζεται!

Στα δικά μας τώρα, που λεν και στα δελτία ειδήσεων! Ησυχία… Οι γνωστοί 300 του Λεωνίδα ασχολούνται (άντε να προσθέσω και τους 700 Θεσπιείς) και κάτι ελάχιστοι δημιουργούν ερήμην της μεγάλης μάζας των πάσης φύσεως σκυλάδικων. Και ας σταματήσει πια αυτή η κενού νοήματος καραμέλα για ελπιδοφόρα σχήματα, καλλιτέχνες… Ζούμε άλλωστε στη χώρα που έχει μια τεράστια παράδοση να θάβει τις Ελπίδες της, και μάλιστα νωρίς… Και πέσαμε όλοι πάνω σε μια Monika (που νομίζω αν λεγόταν …Ευθύμης δεν θα έβλεπε προβολή ούτε επί πληρωμή) και στους Mary & the Boy και το πριόνι τους. Έτσι να φτιάξουμε τα δικά μας μικρο-ανθυπο-hype μπας και παραμυθιαστούμε!

11 δίσκοι

1. The spell – Black Heart Procession
Ουσία, συμπυκνωμένο ζέον συναίσθημα, ατμόσφαιρα στοιχειωμένη από μοιραίους έρωτες που δεν ευοδώθηκαν, από μια μπάντα που εδώ και μια δεκαετία ακολουθεί τη δική της σταθερή και συνεπή πορεία της. Το δε «Γράμμα» τους είναι από τα πιο δακρυγόνα κομμάτια της χρονιάς! (ποιό άραγε θα επιλέξει ο Κοκκινόπουλος για τη 10η εντολή;)

2. Progress-reform – Iliketrains
Κάπως έτσι θα ακούγονταν οι Godspeed αν είχαν εντρυφήσει περισσότερο στο post-punk! Και αν ληφθεί υπόψη ότι κι εμένα με γοητεύουν τα τραίνα, δεν ήθελα και πολύ να δαγκώσω τη …λαμαρίνα με τούτους τους τύπους από το Leeds…
Espers
3. II – Espers
Η κολλεκτίβα αυτή έχει πιάσει το μαντήλι σε έναν χορό που έχει ξεκινήσει από πολύ παλιά… Με ρίζες που χάνονται βαθιά στον αγγλικό μεσαίωνα, και κρίκους στην αλυσίδα ονόματα όπως οι Incredible String Band, οι Fairport Convention και οι Current 93… Άξιοι, άξιοι!

4. Black ships ate the sky – Current 93
«Θα μπορούσα να γράψω πολύ περισσότερα για το δίσκο αυτό. Τις προκαλεί εύκολα αυτές τις συναισθηματικές υπερχειλίσεις ο Tibet… Αλλά θα ήταν μάταιο και περιττό! Άλλωστε η πραγματική δύναμη τέτοιων έργων κρύβεται στα άρρητα…» Θα συμφωνήσω μαζί μου!

5. The ape of Naples – Coil
Αγαπώ τις μπάντες με ιδιαιτερότητες! Δυσκολεύομαι να σκεφτώ κάποια πιο ιδιαίτερα «ρομαντική» από τους Coil! Δίσκος-αντίδωρο υπέρ της μνήμης του Jhon Balance…
6. In bocca al lupo – Murder by Death
«Στο στόμα του λύκου» σημαίνει ο τίτλος… Και στα δίχτυα του Κακού θα συμπλήρωνα! Το οποίο Κακό ως γνωστόν είναι και το αλατοπίπερο της τέχνης… Η τέχνη των Murder by Death θέλει πάθη που να φτάνουν στα άκρα, ιστορίες εμπνευσμένες από τη Θεία Κωμωδία, ψυχοδράματα του περιθωρίου και δολοφονικές μελωδίες. Όσοι πιστοί…

7. Nisht Azoy – Black Ox Orkestra
Σαν ένα μικρό ταξίδι στο χρόνο… Στην εβραϊκή παράδοση και τα klezmer τραγούδια της. Τα οποία κουβαλάνε στο γονίδιο τους μια απύθμενη μελαγχολία! Αυτή της συνεχούς φυγής και του διαρκούς νόστου. Ηρεμιστικός δίσκος… Black Ox Orkestra, όχι Prozac!

8. The crane wife – The Decemberists
Οι Δεκεμβριανοί με τον φετινό τους δίσκο ουσιαστικά κατοχυρώνουν τα «κεκτημένα» από τον προηγούμενο. Και ας ηχογραφούν πλέον σε «επάρατη» πολυεθνική! Αν και μεταξύ μας, ποτέ δεν κατάλαβα ποια είναι η ειδοποιός διαφορά μεταξύ μιας πολυεθνικής και μιας «ανεξάρτητης»…

9. Night On Earth – Night On Earth
Να ομολογήσω την «αμαρτία» μου; Λοιπόν, δεν δίνω δεκάρα για την τοπική ελληνική σκηνή, τσαντήρι, φάτνη ή ότι άλλο θέλετε! Δεν κόπτομαι για την όποια υποτιθέμενη αναβάθμισή της (πως γίνεται άραγε αυτό σε κάτι ανύπαρκτο;) Προσωπικά, δεν κοιτάζω τη μουσική στην εθνική της ούγια, αν είναι …ονομασίας προέλευσης σαν τα τυριά και τα κρασιά! Δεν υποστηρίζω κανέναν μουσικό απλώς και μόνο επειδή ηχογραφεί στην Κυψέλη και όχι στο Kensington ή στο Βερολίνο ή στο …Τιμπουκτού! Και για να καταλήξω: αυτός ο δίσκος θα ήταν σε τούτη τη λίστα ανεξαρτήτως καταγωγής…

10. Elan Vital – Pretty Girls Make Graves
Δίσκος «άχρονος», θα μπορούσε να έχει κυκλοφορήσει οποτεδήποτε μετά το 1985. Παραδοσιακός κατά μία έννοια δηλαδή. Καλές κιθάρες, σωστές επιρροές, ωραία φωνητικά, διακριτικά πλήκτρα. Όπως λέγαμε παλιά, ένας καλός alternative δίσκος! Μπορεί να μην διεκδικεί ούτε δάφνες (ούτε κανένα άλλο …φυτό) πρωτοτυπίας, αλλά δεν είναι πάντα αυτό το ζητούμενο!

11. Let’s get out of this country – Camera Obscura
Όπως ξέρουν όλοι (οι καλοί τουλάχιστον) μάγειρες, όταν ένα φαΐ είναι απλό και απαιτεί λίγα υλικά, αυτά θα πρέπει να είναι κορυφαίας ποιότητας. Ειδάλλως το αποτέλεσμα είναι επίπεδο, άγευστο έως και άθλιο ενίοτε. Οι ίδιοι κανόνες ισχύουν και για την pop μουσική. Δεν είναι όμως εύκολο να βρεθεί πάντα το ΑΑ υλικό! Για αυτό και η pop είναι από τα είδη με την περισσότερη σαβούρα… Για αυτό και στην pop βρίσκεις πιο εύκολα καλά singles παρά ολόκληρους δίσκους…

11 τραγούδια (αυτά σε τυχαία σειρά)

1. Follow these eyes – Hidden Cameras
Gay folk church music; Αίσχος! Τι γυρεύει η λέξη gay στην ίδια πρόταση με την εκκλησία;; Τραγουδάρα πάντως! Θα μπορούσα κάλλιστα να είναι και Go Betweens, και δύσκολα μπορώ να σκεφτώ καλύτερο κοπλιμέντο για pop μπάντα…

2. Military fashion show – And One
Βάλε το μαύρο vinyl φουστάνι, εκείνο που σε κάνει να μοιάζεις πυρκαγιά, τη sexy μπότα και την …αδιάκριτη ζαρτιέρα, και εμπρός στην …πίστα! Από τις καλές χορευτικές EBMιές της χρονιάς.

3. Pimp Ballad – Black Sun Productions
Αν ήμουν βουδιστής και πίστευα στις …μετεμψυχώσεις τούτα δω τα παλικάρια από την Ελβετία, θα ήταν από τους καλύτερους υποψήφιους για διαιώνιση του πνεύματος των Coil! Απολαυστική αυτή η διεστραμμένη διασκευή τους στην ήδη διεστραμμένη μπαλάντα των Weil-Brecht που περιγράφει τη …χαρισάμενη ζωή σε ένα πορνείο!

4. 20 Hz – Covenant
Είναι δυνατόν η αλεπού να είναι 100, και το αλεπουδάκι 101; Πολλά χρόνια στο κουρμπέτι της σκοτεινής electro οι Covenant, αλλά ακόμη έχουν την ικανότητα να γράφουν τέτοια κομμάτια που βάζουν τα γυαλιά στον υπόλοιπο EBM συρφετό.

5. Budapest – Poni Hoax
Αν και ο αρχισυντάκτης μας να χαρακτήρισε κάπου το συγκεκριμένο κομμάτι «αμήχανο», θα τολμήσω να έρθω σε …κάθετη ρήξη μαζί του και να ομολογήσω ότι πολύ μου άρεσε! Μην ακούσω εγώ ξυραφένιο synth bass και ψυχρά sexy ερμηνεία (από την συνελληνίδα μάλιστα Olga Kouklaki)…

6. You kept me waiting too long – Television Personalities
Τι περίπτωση κι αυτός ο Dan Treacy! Πορεία με απίστευτα σκαμπανεβάσματα, εκκεντρικός, από τους καλλιτέχνες εκείνους που θαυμάζουμε εκ του ασφαλούς, αλλά δεν θα θέλαμε να ζήσουμε τη ζωή τους, τα τελευταία χρόνια μπαινοβγαίνει στις φυλακές, εκεί όπου έγραψε και τούτο το συγκλονιστικό αριστούργημα με τα φευγάτα πλήκτρα! Δεν έχει σημασία που σε περίμενα τόσο πολύ αγάπη μου, σημασία έχει ότι τελικά ήρθες …

7. Άλλη μια νύχτα σύγχυσης και γέλιου – Κόρε Ύδρο
Για τη δικτατορία του σκυλάδικου την κύρια ευθύνη δεν φέρουν οι ίδιοι «σκυλάδες»… Αυτή πέφτει βαριά πάνω σε όλη αυτή τη «συνωμοσία του γκρίζου» που αυτοαποκαλείται «έντεχνο». Αυτή που έχει ταυτιστεί με την αξύριστη ευαισθησία, την ανιαρή, τη «σοβαρή» δυσκοίλια στιχουργική… Οι Κορεσμένοι Υδρογονάνθρακες μοιάζουν με εξώφθαλμο ορθογραφικό λάθος σε αυτό το περιβάλλον. Μπορεί να μην είναι «εξαγώγιμοι» αλλά χρειαζόμαστε και ένα καλό τραγούδι που να μιλάει στη γλώσσα μας…

8. Incurable – Piano Magic
Παλιά αδυναμία και πάθος οι Piano Magic… Και έχοντας μάθει να υποκύπτω τόσο στα πάθη όσο και στις αδυναμίες μου, αδυνατώ να αγνοήσω αυτό το σεμνό και κομψό EP που έβγαλαν μέσα στο 2006. Ανίατες αγάπες…

9. Exes and ohs – Matson Jones
Ότι πιο «rock» (ας μην διαβαστεί «rawk»!) άκουσα μέσα στη χρονιά! Όχι, οι κιθάρες δεν βαράνε, ούτε τσιρίζουνε… Όμως το τρίπτυχο μπάσο, …βιολοντσέλο, drums μεγαλουργεί!

10. Tunis – Barbara Carlotti
Μ’ άρεσαν πάντα οι …Γαλλοπούλες! Ειδικά οι τρυφερές, ευαίσθητες και κλασάτες… Και ακόμη πιο πολύ όταν ηχογραφούν για την 4AD! Κι ας κοντεύει η τελευταία να γίνει σαν τον Άγιο Παντελεήμονα! Κουτσοί, στραβοί…

11. Fuck off is not the only thing you have to show – CSS
Σουρπράιζ! Τι γυρεύει ένα trash porno-electro με επιπλέον ανόητους στίχους σε αυτή τη λίστα; Χμμ, μια φανατικιά (sic) φεμινίστρια ίσως έλεγε ότι ακούω μουσική και με το ..κάτω κεφάλι, και ίσως να μην είχε τόσο άδικο, αν και σε αυτή την περίπτωση θα διάλεγα τις πολύ πιο spicy-hot ισπανίδες Dirty Princess! Χρειαζόμαστε όμως και λίγη ελαφρότητα, ακόμη και κιτς σε τούτη τη ζωή! Και οι σημερινοί εικοσάρηδες, μετά από χρόνια, αυτά τα τραγούδια θα τα αναφέρουν και θα τα ακούν έχοντας το ίδιο ένοχο βλέμμα που έχει και ο σημερινός 30+ που αναθυμάται την italo disco, τη Samantha Fox και τους Modern Talking!

1η δημοσίευση: http://www.mic.gr

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: