She Wants Revenge – She wants revenge (Geffen)

1. Red Flags And Long Nights
2. These Things
3. I Dont Want To Fall In Love
4. Out Of Control
5. Monologue
6. Broken Promises For Broken Hearts
7. Sister
8. Disconnect
9. Us
10. Someone Must Get Hurt
11. Tear You Apart
12. She Loves Me, She Loves Me Not

Smiths, Madonna, Depeche Mode, Soft Cell, David Bowie, Cure, Bauhaus, New Order, Chameleons… Bloc Party, Editors, Interpol… Από πότε έχετε να δείτε όλα αυτά τα ονόματα μαζεμένα σε μια δισκοκριτική; Δεν πάει και πολύς καιρός ε; Αν πάντως οι Adam «Adam 12» Bravin και Justin Warfield, οι Λος-Αντζελιανοί DJ που «κρύβονται» πίσω από την …εκδικητική νεαρά, σε κάποιο σερφάρισμα έφταναν κατά τύχη σε τούτη τη σελίδα, θα χαίρονταν πολύ για το παραπάνω name-dropping (ελπίζω πάντως να μην έχουν κανέναν Έλληνα φίλο, για λόγους που θα διαπιστώσετε παρακάτω!).

Προσωπικά όταν βλέπω κριτική με πολλά ονόματα-αναφορές, δύο πράγματα συμβαίνουν. Eίτε η κριτική είναι προϊόν οκνηρίας του ίδιου του κριτικού, είτε ο δίσκος είναι μέτριος έως κακός. Στη συγκεκριμένη περίπτωση λοιπόν τι έχουμε; Ένα ακόμη προϊόν που έχει πιάσει το πνεύμα της εποχής… Και να που οι Interpol απέκτησαν και αυτοί τους κλώνους τους! (τα φωνητικά είναι τόσο μα τόσο ίδια! θαύμα-σύμπτωση της φύσης ή του στούντιο;). Μόνο που όταν οι Interpol τολμάνε να βουτήξουν στα σκοτάδια, οι She Wants Revenge μένουν στην ασφαλή (και από εμπορικής άποψης) επιφάνεια, χωνεύουν όλη την κιτς πλευρά της δεκαετίας του ’80, κρατάνε τα πιασάρικα κόλπα (ένα σκυθρωπό μπάσο, ένα ξεσηκωτικό σέξυ πλήκτρο) και όλα αυτά τα επενδύουν με στίχους που η αφέλεια τους χτυπάει τιλτ. Έχουμε ουσιαστικά να κάνουμε με μια απονευρωμένη εκδοχή των ’80s, ότι πρέπει για αυτούς που δίσκοι όπως π.χ. ένα «Mesh & Lace» τους πέφτουνε δυσκολοχώνευτοι και χαλάνε την «καλά να περνάμε» διάθεση τους…

Οι ίδιοι πάντως δηλώνουν ότι: «θέλαμε να κάνουμε έναν δίσκο ο οποίος θα έκανε τα κορίτσια να χορέψουν και να κλάψουν»… Για το δεύτερο έχω πολλές αμφιβολίες, εκτός εάν τα ερωτικά δράματα του «Beverly Hills 90210» σας συγκινούσαν μέχρι δακρύων. Για το πρώτο δεν έχω καμιά, κάποια κομμάτια ακούγονται έως και ευχάριστα, θα κουνήσουν αρκετά σώματα στην πίστα (όπως το «Red flags and long nights» ή το «Broken promises for broken hearts»), αλλά μετά από μερικά ακούσματα θα αποκαλύψουν το γυμνό πλαστικό μουσικό τους υπόβαθρο, ακριβώς όπως γίνεται και με μια τσιχλόφουσκα…

5.5

1η δημοσίευση: http://www.mic.gr

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: