Momix – Botanica

(Παλλάς, Αθήνα – 24/11/2010)

Momix 1

Το γεγονός ότι η ζωή μας κυβερνάται από δίπολα είναι σχεδόν αυταπόδεικτο. «ΠΑΣΟΚ ή Νέα Δημοκρατία», «Παναθηναϊκός ή Ολυμπιακός», «κιθαρίστας ή ντράμερ», «στήθος ή μπούτι» (για να περάσουμε και στα πιο σοβαρά). Το γεγονός ότι πάντοτε υπάρχει πολλαπλή διέξοδος από τέτοιες εντέχνως επιβεβλημένες διλημματικές καταστάσεις, είναι εξίσου αυταπόδεικτο, αλλά δυστυχώς όχι ανάλογα προφανές. Στην τέχνη για παράδειγμα, πότε θα καταφέρουμε να ξεφύγουμε από αυτό το καταραμένο δίπολο «μαζικότητα – καλλιτεχνική ποιότητα»; Από αυτή την αιώρηση ανάμεσα σε ένα αυτιστικό πνεύμα ελιτίστικης απομόνωσης και σε μια ευτελή επίδειξη δήθεν ανοιχτού πνεύματος και αποδοχής της επιλογής του μεγάλου «κοινού»; (ένα φρούτο που -κατά Καραμπεάζη -έσπειρε στα μέρη μας ο Γιάννης Πετρίδης και εσχάτως οι καρποί του έχουν πολλαπλασιαστεί, ιδιαίτερα μετά τη συναυλία της Madonna). Ο κόσμος και η μάζα (ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι όλοι μες στη «μάζα» κάποιου άλλου ανήκουμε!) ποτέ δεν αποτέλεσαν ούτε άλλοθι αλλά ούτε και …κολυμπήθρα του Σιλωάμ, καμία Ποσότητα δεν αναίρεσε την Ποιότητα, αλλά και καμία Ποιότητα δεν αναδείχθηκε μέσα από τον μονήρη απομονωτισμό.

Με τέτοιες σκέψεις είχα πάρει το δρόμο για την παράσταση της χορευτικής ομάδας Momix στο Παλλάς. Αδειάζοντας συγχρόνως το μυαλό από την πιεστική διαφήμιση (ακόμη και στα …σκορδο-πρωινάδικα προβλήθηκε), αγνοώντας φλύαρα δελτία τύπου που ναι μεν χαρίζουν εύκολη δημοσιογραφική ύλη, αλλά πνίγουν μέσα στην ισοπέδωση τις πραγματικές αξίες (καμιά φορά αναρωτιέμαι με τόσες «ανατρεπτικές» παραστάσεις-δίσκους-ταινίες, δεν θα πρέπει να έχει μείνει …πέτρα για πέτρα όρθια στην τέχνη). Αλλά είπαμε… Το κάθε έργο τέχνης έχει μια απόλυτα δική του ανεξάρτητη και αυθύπαρκτη αξία.
Momix 2

Οι Momix έχουν γίνει τρομερά δημοφιλείς τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, και το στοίχημα είναι …σιγουράκι για τον διοργανωτή. Είναι Τετάρτη βράδυ, στην πόλη βρίσκονται πολλοί δυνητικοί ανταγωνιστές, η φιλαρμονική της Βιέννης στο …MEGAρο Μουσικής, στο ΟΑΚΑ η Μπαρτσελόνα έδινε μια παράσταση υψηλής χορογραφικής αξίας μπροστά σε 65000 θεατές και 11 κομπάρσους (ναι, μην ταράζεστε, το ποδόσφαιρο μπορεί και αυτό να είναι τέχνη – ο μακαρίτης Βαλερί Λομπανόφσκι θα είχε να πει πολλά επ’ αυτού), αλλά στο Παλλάς δεν έπεφτε ούτε …χρυσή καρφίτσα (αναμενόμενη η ποσοστιαία σύνθεση του κοινού!).

«Botanica» λέγεται η νέα δημιουργία του Moses Pendleton, αυτού του παλιού ολυμπιονίκη του σκι, και εδώ και τριάντα χρόνια ιδιοφυή χορογράφου, η οποία όπως υπονοεί ο εύγλωττος τίτλος αντλεί την έμπνευση της από τη μάνα Φύση, αυτή την πρωταρχική μήτρα της ανθρώπινης δημιουργίας, από εκείνες τις πρώτες ζωγραφιές στις σπηλιές της Αλταμίρα μέχρι …σήμερα το βράδυ.
Momix 3

Εν γένει έχουμε να κάνουμε με ένα έργο πολυδιάστατο, ανοιχτό σε ποικίλες ερμηνείες, με μια φαντασία η οποία οργιάζει σαν …τροπική βλάστηση και με γενναίες δόσεις χιούμορ. Έχει ταχύτητα, γρήγορες εναλλαγές, δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς ακόμη και με τις λιγότερο εμπνευσμένες βινιέτες, από τη σκηνή παρελαύνουν από βροντόσαυροι μέχρι σαλίγκαροι και κάθε λογής λουλούδια, φυτά και δέντρα, οι κοντά δύο ώρες κυλούν σα νεράκι.

Ο Pendleton χορογραφεί το απρόβλεπτο, εκμεταλλευόμενος υποδειγματικά την τεχνολογία, επεκτείνοντας έτσι τις ούτως ή άλλως εκπληκτικές δυνατότητες των 10 χορευτών, οι οποίοι φέρνουν εις πέρας με επιτυχία μια πολύ απαιτητική σωματικά δημιουργία. Πανέμορφα πολύχρωμα κοστούμια, βιντεοπροβολές, παιχνίδια με τη σκιά και το φως, έλικες αναδεύουν τον αέρα, η τεχνολογία στην υπηρεσία του ανθρώπου και ας γκρινιάζουν αμήχανα οι τεχνοφοβικοί πουρίστες χοροκριτικοί. Και φυσικά, μουσική. Η οποία όντας λειτουργικό κομμάτι του έργου και κινούμενη σε ένα κλίμα new-age με μπόλικη ηλεκτρονική επίστρωση (από τον προπάτορα της μουσικής αυτής Vivaldi μέχρι την όψιμη μούσα του είδους Lisa Gerrard και τον μαϊντανό Peter Gabriel) έδινε μια άλλη, ονειρική διάσταση στα δρώμενα (μεταλλασσόμενη και η ίδια αμφίδρομα!).
Momix 4

Κι αν δεν συλλαμβάνουμε όλα τα νοήματα και τις αναφορές, δεν πειράζει. Στην τέχνη δεν χρειάζεται (και ίσως δεν πρέπει) να αποκωδικοποιούνται όλα, ας αφήσουμε και μια θέση στη μαγεία και τη φαντασία (ο κυριότερος λόγος που αποφεύγω τις συνεντεύξεις και σαν αναγνώστης και σαν γραφιάς).

Οι σκηνές με την καλύτερη αντοχή στο μνημονικό θα είναι σίγουρα η αενάως περιστρεφόμενη …δερβίσαινα (μα δεν ζαλίζεται;) κάτω από την πανέμορφη μουσική της Deva Premal (μιας γερμανίδας η οποία ερμηνεύει μάντρας στα σανσκριτικά) και ο χορός μιας μοναχικής χορεύτριας ξαπλωμένης πάνω σε έναν κεκλιμένο καθρέφτη, σε έναν μοναδικής σύλληψης χορό με τον εαυτό (ή έρωτα με το είδωλο, αν προτιμάτε).
Δερβίσαινα

Through the looking glass… And what Alice found there… Μικροί γοητευτικοί συνειρμοί: κατά σύμπτωση τον τελευταίο καιρό κρατώ στα χέρια μου ένα εξαιρετικό βιβλίο με τίτλο «Τι θα έβλεπε η Αλίκη στη χώρα των φυτών» του Γιάννη Μανέτα (από τις πάντα πολύ επιμελημένες Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης), το οποίο είναι ότι ακριβώς υπόσχεται ο τίτλος του. Ένα βιβλίο που ρίχνει μια διαφορετική ματιά στον τόσο θαυμαστό αλλά και τόσο παραγνωρισμένο κόσμο των φυτών, αυτών των ταπεινών όντων που θρέφουν άμεσα ή έμμεσα τον κόσμο όλο, που χωρίς αυτά δεν θα υπήρχαμε εμείς και ο κόσμος όπως τον ξέρουμε. Και μετά από το κλείσιμο της τελευταίας σελίδας, εκείνος ο υποτιμητικός σχολικός χαρακτηρισμός «φυτό» ίσως να έχει πάρει μια άλλη, σχεδόν τιμητική διάσταση!

Επιστρέφουμε στο θέμα κλείνοντας… Δεν ξέρω αν το «Botanica» θα μπορούσε να δράσει ως ένα …φυτικό φάρμακο για την καταπολέμηση της παγκόσμιας μελαγχολίας και της γκριζάδας των καιρών, όπως φιλοδοξεί μεγαλεπήβολα ο δημιουργός. Αυτό που ξέρω καλά είναι ότι τα έργα των Momix αποτελούν ψυχαγωγία με την πλήρη έννοια του όρου, μια απλή και γνήσια …ποπ! Την οποία πάντα θα έχουμε ανάγκη ως είδος, ανεξαρτήτως εποχής…

1η δημοσίευση: http://www.mic.gr

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: