2011 – Τα καλύτερα

2011 – The year before..

Austra

Θυμάμαι -δεν πάνε δα και τόσα χρόνια- που ήταν της μόδας σε κάθε είδους δημόσια γραφή, μια ιδιότυπη γκρίνια για τους καιρούς μας, η οποία αιωρούνταν μεταξύ ανακούφισης («Δόξα τω Θεό εδώ έχουμε ειρήνη» -που έλεγαν και οι Panx Romana-, η χώρα ευημερεί, όπου να’ ναι θα διοργανώσει και Ολυμπιακούς, το χρήμα είναι φτηνό και τα κινητά φτηνά) αλλά και καταφρόνιας προς μια μαλθακή νέα γενιά η οποία «δεν έζησε Πολυτεχνείο ή Κατοχή», δεν πείνασε, δεν πολέμησε, δεν υπέστη στερήσεις. Κάτι ήξεραν όμως οι σοφοί Κινέζοι όταν έλεγαν ότι η ευχή «είθε να ζεις σε ενδιαφέροντες καιρούς» στην πίσω της όψη μπορεί να αποδεικνύεται και κατάρα… Ιδού λοιπόν, πεδίο δόξης λαμπρό…

Ο χαρακτηρισμός «ενδιαφέροντες καιροί» φρονώ από την άλλη ότι δεν ταιριάζει στη σημερινή μουσική πραγματικότητα. Τουλάχιστον με τον τρόπο που σκιαγραφήθηκε παραπάνω, των «κοσμογονικών» αλλαγών, των καινοτομιών και των επαναστάσεων (ποιος τις έχει αλήθεια ανάγκη;) Γιατί κατά τ’ άλλα, πάντοτε θα υπάρχει ενδιαφέρον, πόσο μάλλον σε καιρούς τόσο χαοτικούς, πολυποίκιλους και πολυ-διασπασμένους. Το δε φαινόμενο της μη-ύπαρξης «bigger than life» ηρώων (ή του ευτελεισμού αυτών), για το οποίο γράφω συνέχεια τα τελευταία χρόνια, μόνο ως θετικό μπορώ να το προσλάβω.

Γεγονός αλλά και προσωπική εκτίμηση είναι ότι φέτος άκουσα πολύ περισσότερα καλά τραγούδια παρά δίσκους. Πάντοτε γινόταν βέβαια αυτό, είναι και θέμα απλής αριθμητικής, αλλά η πλάστιγγα μοιάζει να γέρνει πλέον μη-αντιστρεπτά. Η πτώση της γενικότερης ποιότητας είναι εμφανής και είναι σίγουρα αποτέλεσμα τόσο της ευκολίας παραγωγής (κάθε ηχογραφημένο στουντιακό δευτερόλεπτο κρίνεται άξιο δημοσίευσης) όσο και της ευκολίας της διάθεσης.

Ο θάνατος (ή παρακμή για να γίνω λιγότερο μελοδραματικός) του δίσκου, πολλούς μπορεί να θλίβει, αλλά η μουσική πορεύτηκε αιώνες χωρίς τη συλλεκτική (πλέον) αυτή μορφή αποτύπωσης. Άλλωστε, η ουσία της λαϊκής μουσικής (όπως κι αν ορίσεις τη λαϊκότητα) ήταν και θα είναι πάντοτε το τραγούδι. Κι ας μείνει η ιδέα του δίσκου ως υλικό εμπράγματο αντικείμενο στο μέλλον για ενιαία ολοκληρωμένα έργα τα οποία τα διαπερνά μια ραχοκοκαλιά, μια κεντρική ιδέα, ένα ύφος, για τις πιο «ειδικές» και ιδιαίτερες υποκουλτούρες, για όσους έχουν κάτι να πουν περισσότερο από ηχογραφήσεις και συλλογές τραγουδιών απλά ατάκτως ερριμμένων…

Δεν έκλεισα με το 2011. Οι λογαριασμοί με το παρελθόν μένουνε πάντα ανοιχτοί, το κοντέρ ποτέ δεν μηδενίζει παρά τις «ψευδαισθήσεις» των ανθρώπων. Και ψυχραιμία… Οι λίστες πάντοτε ένα παιχνίδι ήταν. Σοβαρό μεν, παιχνίδι δε…

Δίσκοι

1. Austra – Feel it break
Αυτή η επιλογή είναι …πολιτικά συμβολική. Γιατί σίγουρα δεν είναι ο δίσκος της χρονιάς (κανείς δεν είναι). Τον επιλέγω όμως γιατί έχει …τραγούδια. Τραγούδια σφριγηλής ποπ οιστρογόνου φρεσκάδας. Τραγούδια τα οποία μπορείς να σιγοσφυρίξεις τη μελωδία τους. Και να τη θυμάσαι και πέντε λεπτά μετά. Πήξαμε στα ηχοτοπία, στις ατμόσφαιρες και τους πειραματισμούς…

2. Roll the Dice – In Dust
Τα οποία ηχοτοπία μπορεί ενίοτε να αποδεικνύονται ταξιδιάρικα και συναρπαστικά (το ένα δεν προϋποθέτει το άλλο). Όταν φυσικά δεν χρησιμεύουν ως προβιά για να καλύψουν απλά την έλλειψη ταλέντου. Η (πολλαπλή) εκδίκηση των Tangerine Dream εν έτει 2011. Μάστορες της επανάληψης…

3. John Maus – We must become the pitiless censors of ourselves
Γιατί ήταν ο δίσκος στον οποίο ανέτρεχα συχνότερα. Για την άποψη του, τον (αυτο)σαρκασμό του, για τον λαϊκό ακαδημαϊσμό του, για τον έξυπνο τρόπο με τον οποίο αναπαλαιώνει το παρόν και εξωραΐζει το παρελθόν. Και φυσικά για την αντάξια «ζωντανή» του παρουσίαση εν Αθήναις…

4. The Dreams – Morbido
Για την ανεπιτήδευτη χύμα νοοτροπία του, για τον πρωτότυπο συνδυασμό ακουσμάτων των τροπικών με το αστικό new wave. Πόσο συχνά το επίθετο «ψυχρός» συναντά τη ρέγγε;

5. Ekove Efrits – Conceptual horizon
Γιατί μας έρχεται από το μαυρομαντιλοφορεμένο Ιράν, με άρωμα αντίσταση και συνειρμούς από «Περσέπολη» και …μίνι κάτω από την μπούρκα. Γιατί ο δημιουργός είναι ένας και μόνος. Γιατί είναι μελωδικός και καταθλιπτικός. Γιατί το black metal έχει γίνει πλέον η κολυμπήθρα του Σιλωάμ της στενόμυαλης «ινδιανοφροσύνης», οπότε ας μην υστερήσω κι εγώ (μέχρι και στις λίστες του pitchfork τρύπωσε το «Liturgy» μόνο κι έρημο σαν ζιζάνιο ανάμεσα στη μονοκαλλιέργεια).

6. A Second of June – Psychodrama
Για το «Memories of us» (και όχι μόνο!). Γιατί όσο κι αν θες να το αποφύγεις, η μουσική είναι πάνω απ’ όλα μνήμες. Γιατί πολύ σπάνια πλέον ακούω (εξ επιλογής) Joy, Echo και τις λοιπές ταξιαρχίες…

7. Dengue Fever – Cannibal Courtship
Για το γεγονός ότι δεν έχουν κάνει την πρωτοτυπία τους μανιέρα. Γιατί στον πέμπτο τους δίσκο συνεχίζουν να βελτιώνονται. Για την φωτεινότητα του δίσκου παρά τη βαριά ιστορία που κρύβει ανάμεσα στις γραμμές. Και, φυσικά, για τα τραγούδια (επαναλαμβάνομαι;).

8. Peter Kernel – White death black heart
Γιατί το πανκ ποτέ δεν πεθαίνει. Γιατί το πανκ έχει πεθάνει προ πολλού. Γιατί αυτό που θυμάμαι και κρατώ από τους Sonic Youth δεν είναι τα πόδια της Kim Gordon. Για τη μελωδική δόση αλητείας που αποπνέει.

9. Water Borders – Harbored Mantras
Γιατί οι Coil δεν πρόκειται να επανασυνδεθούν ποτέ πια. Εκτός και εάν μετεμψυχώθηκαν κάπου στον Άγιο Φραγκίσκο.

10. Snowman – Absence
Ίσως ο ήχος της εποχής να εκφράζεται μέσα από τη ρήση «ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει». Τις περισσότερες φορές βέβαια δεν πετυχαίνει… Η «absence» μάλλον δηλώνει την μελλοντική τους απουσία, οι Αυστραλοί το διέλυσαν μετά από αυτό τον δίσκο. Όπως πρέπει, μετά από μια κορύφωση…

11. PJ Harvey – Let England shake
Για την επιλογή του θέματος αλλά και τη διαχείριση του (όχι άλλες ερωτικές «ποιητικές» κενολογίες). Γιατί έχει περάσει τα 20 χρόνια στη διαδρομή, και αλλάζει. Πόσους κατηγορούμε για το αντίθετο; Ποτέ δεν θεώρησα τη συνέπεια εξ υπαρχής αρετή…

…και 11 τραγούδια (άνευ αξιολογικής κατάταξης)

1. Rainbow Arabia – Blind
Ένα ουράνιο τόξο που πιάνει από το Ελ-Έι μέχρι την Αραβία με ενδιάμεση στάση στην παραδοσιακή σουηδική electronica.

2. Jeniferever – Silesia
Στον κόσμο των χαρούμενων εμείς είμαστε όλοι μετανάστες, θα μπορούσε να ήταν το «μότο» των Σουηδών αυτών. Μελοδραματικό, παγωμένο, σκοτεινά μελωδικό, βόρειο… Σαν να έπεσα στη λούμπα των στερεότυπων…

3. Scratch Massive – Nuit de mes reves
Γιατί δεν μπορώ να αντισταθώ σε γαλλική αισθησιακή φωνή πάνω σε deja ecoute ηλεκτρονική μπασογραμμή; Τις προάλλες έβλεπα ξανά το «A fish called Wanda»…

4. Tamikrest – Dihad tedoun itran
Τι κι αν το Μπαμάκο έγινε το …Βερολίνο της Αφρικής; Ένα μπλουζ της ερήμου (κυριολεκτικής ή μεταφορικής) πάντα συγκινεί…

5. Tetes Raides – Fulgurance
Γιατί όταν πατάς πάνω στους ώμους γιγάντων όπως ο Brel ή ο Brassens βλέπεις και φτάνεις πολύ μακριά (C(l)opyright: Einstein, «σύντροφος» Μάο).

6. Ballo delle Castagne – Passioni diaboliche
Progressive σε τετράλεπτη συσκευασία, ευπρόσδεκτος αντικληρικαλισμός και αξιομνημόνευτη μελωδική γραμμή.

7. Thy Catafalque – Kel keleti szel
Γιατί πολύ θα ήθελα να είχε βγάλει πάλι δίσκο της χρονιάς ο αγαπημένος μου Ούγγρος Tamas Katai (αλλά δεν…). Εξακολουθεί όμως να γράφει μεμονωμένους κόμματους μαυρομεταλλικής ποπ.

8. The Chase – Minimoog
Γιατί από παιδί κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Κι όταν ο εξάχρονος Σοφοκλής Κάζης λέει ότι «αν αυτό δεν έχει λόγια (που δεν έχει) είναι το πιο τέλειο τραγούδι που έχω ακούσει ποτέ», ποιος είμαι εγώ να διαφωνήσω;

9. Soviet Soviet – Human nature
Αυτοί οι Ιταλοί (παρά την παλαιοημερολογίτικη αναφορά του ονόματος τους) είναι μέσα στο πνεύμα της εποχής. Ωραία, μικρά, σύντομα, σφικτά ΕΡ. Για ποιο λόγο να ανεχτώ 60 λεπτά μέτριας μουσικής για 1-2 καλά τραγούδια;

10. Crystal Stilts – Shake the shackles
Υπέροχο τραγούδι μέσα σε αχρείαστο δίσκο.

11. Staccato du Mal – Walls fade
Ευτυχισμένο το 1982…

Και του χρόνου… Έτσι απλά…

1η δημοσίευση: http://www.mic.gr

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: