Yodelice – Square eyes (Mercury)

yodelice
1. Time
2. Fade away
3. The answer
4. I worship you
5. Like a million dreams
6. Another second
7. Happy crowd
8. Way back home
9. Haystack
10. Square eyes
11. Familiar fire

Αγαπητέ κύριε… εχμμ για να δω λίγο το διαβατήριο (διαβάζει συλλαβιστά) Ma-xi-me Ro-dolphe Nou-chy. Γεννηθείς εν Κρετέιγ το 1979, σωστά; Έξω από το Παρίσι δεν είναι αυτό; Καλά θυμάμαι λοιπόν. Στην πιάτσα είσαστε γνωστός ως Maxim Nucci και ως Yodelice, αχ εσείς οι καλλιτέχνες μας μπερδεύετε πολύ με τα ψευδώνυμα, εσείς και οι απατεώνες, ίσως μοιάζετε κατά βάθος, και εσείς μια ψευδαίσθηση, μια «απάτη» δεν εμπορεύεστε κατ’ ουσία, ή μήπως κάνω λάθος; Τέλος πάντων…

Η υπηρεσία μου έχει φέρει εδώ το πλήρες αναλυτικό βιογραφικό σας, συνταγμένο από εσάς τον ίδιο κιόλας για να μην έχουμε παρεξηγήσεις. Τη μουσική τη σπουδάσατε από μικρός. Και μάλιστα το κάνατε στο άντρο του οχτρού, σε αυτούς τους τύπους που βάζουν μαρμελάδα στα φασόλια τους για πρωινό και δεν έχουν καμία ιδέα από καλό κρασί. Μετά γίνατε και καθιερωθήκατε ως παραγωγός (να πω καλύτερα κατασκευαστής;) χιτ, μπλέξατε με την τηλεόραση και όλη αυτή τη χλαπάτσα των reality της μηδενικής δεκαετίας, γράψατε τραγούδια για τα κορίτσια που βγήκαν από το Popstars, L5, Hi-5, δεν θυμάμαι πως τις βαφτίσανε, ναι L5, οι δικές μας ήταν οι Hi-5 που ήξεραν τι ζητούσαν (αλλά σε αντίθεση με τους …Sex Pistols, δεν ήξεραν πως να το αποκτήσουν). Μετά παντρευτήκατε την ακαδημαϊκό Jenifer Bartoli, αστειεύομαι, ναι ξέρω δε μιλάμε για τη Γλύκατζη-Αρβελέρ, δεν πρόκειται για καμία επιστημόνισσα, από το Star Academy αποφοίτησε και αυτή, και μάλιστα πρώτη, της γράψατε και τραγούδια σουξέ, συζυγικά καθήκοντα να υποθέσω ε; (κλείνει το μάτι). Το έχουμε και στα μέρη μας αυτό το μοτίβο Πυγμαλίωνα-Γαλάτειας, βου κονέ Καρβελάς και Βισσή;

Πουρκουά σας τα λέω όλα αυτά; Γιατί με εντυπωσιάσατε μεσιέ Yodelice. Και απόρησα με την περίπτωση σας. Άκουσα τον τελευταίο δίσκο σας, το «Square eyes», τα κιτάπια μου λένε ότι είναι ο τρίτος σας. Κατ’ αρχάς να σημειώσω ότι δεν κατάλαβα, ούτε καν υποπτεύθηκα ότι είστε Γάλλος. Καθαρότατη άρθρωση και προφορά, εσείς οι Γάλλοι δεν είναι που αντιπαθείτε τα αγγλικά; Στερεότυπο λέτε; Το κυκλοφορούν αμερικανοί τουρίστες που θεωρούν ότι όλοι οι κάτοικοι του Παρισιού είναι δυνητικοί ξεναγοί τους; Μπορεί να έχετε δίκιο, πάντως ο δίσκος σας δεν βλέπω να έχει μεγάλη απήχηση πέρα από τις χώρες της francophonie, και σε αυτές ακόμη μπήκε μεν στα τσαρτς, αλλά για λίγο δεν τα κατάφερε να φτάσει σε μονοψήφια θέση.

Λοιπόν… Ο δίσκος είναι σαφώς mainstream. Πολύ καλή και διαυγής η παραγωγή. Οι συνθέσεις σας είναι εύπεπτες, και ας είμαστε ειλικρινείς, ξέρετε κανέναν που να του αρέσει η δυσπεψία (εκτός από τους εμπόρους σόδας -περιέ εννοούσα συγνώμη). Δεν είστε πολύ πρωτότυπος, αλλά υποθέτω δεν ήταν αυτός ο στόχος σας, βρε; (vrais εννοεί, αληθινά δλδ); Και κορφολογείτε ήχους από παντού, ανακαλύπτω πινελιές από πολλά και διάφορα είδη, αλλού ακούω απόηχους αμερικάνικης φολκ, λίγο ρετρό, αλλού γίνεστε πιο ηλεκτρικός, σας αρέσουν και οι Ε.L.O. ε; Και οι Muse. Και οι Arctic Monkeys; Και οι Interpol; Πως είπατε; Mainstream είναι και όλοι αυτοί; Δίκιο έχετε, αλλά ξέρετε, εγώ γράφω σε μουσικό περιοδικό στην Ελλάδα, εκεί όλα αυτά θεωρούνται ψαγμένα underground ακούσματα. Ουί, βρε!

Και όμως… Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση σαβούρα με DIY και indie επίφαση κατανάλωσα (και) φέτος, τραγούδια, κόμματους σαν το «Fade away» δεν άκουσα πολλά. Το μεγαλείο της μελωδίας που δεν θέλει πολλές φιοριτούρες για να αναδειχθεί και να σταθεί. Και δεν ήταν η μόνη που βρήκα στο «Square eyes». Στο «The answer» δε, τι πανέμορφο αυτό το γύρισμα της κιθάρας. Και αφήνει και μια μελαγχολία σαν επίγευση, μελαγχολία εμπορική αν επιτρέπετε να το πω έτσι, όχι σκιαχτική και άρρωστη. Αρνητικά δεν έχω να σας καταλογίσω ιδιαίτερα, ο δίσκος δεν έχει κανένα κακό τραγούδι, ομολογώ η συνταγή σας έχει ισορροπήσει όπως θα έλεγε και ένας σεφ, αυτό εύκολα λέγεται, δύσκολα γίνεται ακόμη και στον κόσμο της θεωρητικά «εύκολης» μουσικής (ειδικά σε αυτόν θα έλεγα). Και μεταξύ μας, για πλησιάστε λίγο (χαμηλώνει τη φωνή), με λίγο reverb, μια δόση παραμόρφωση, μερικά βρώμικα κόλπα στο στούντιο, θα είχατε έναν δίσκο για το οποίον θα παραμίλαγαν πολλοί υπεράνω πάσης υποψίας.

Λοιπόν… Γι’ αυτά και παρολ’ αυτά, μη λαμβάνοντας υπόψη το παρελθόν και το όχι πολύ καθαρό μουσικό σας μητρώο, και βασιζόμενος αποκλειστικά και μόνο στα στοιχεία της εν λόγω …δι(σ)κογραφίας, θα ήμουν άδικος εάν σας βαθμολογούσα με κάτι λιγότερο από…

10/01/2014

8

 

1η δημοσίευση: http://www.mic.gr

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: